Neden bilmiyorum…gözlerim gözlerine yalan söyleyemiyor…

Benim için çok önemlisin…

Tahmin ettiğinden de çok…

Öyle çok ki korkuyorum…

Bir daha yaşam amacım olmayacağına…

Bir köşeye atılıp, fırlatılacağıma…

Karşılık bile değil…saygı bulamayacağıma…

Herşey birkaç kelimede gizli…

Ve onlar senin…

Sadece…

Senin…

Benim olansa …

Senle geçirdiğim zamanlar..

Seni dinlediğim …anlar…

Hayata inanışımın…insan olduğumuzu….

Anladığım anlar…

Sen çok şey kanıtladın bana….

Mesela yaşadığımı…

Saçların, gözlerin, ellerin aslında…

Ne kadarda güzel olduklarını…

Doğru insandayken…

Çok şey öğrettin bana…

Mesela yaşamayı…

Amaçları gösterdin…

Zordu ama sendin…onlar…

Sadece…

Sendin…

Bana korku nedir…öğrettin…

Kaybetmenin acısının ne büyük olacağını…

Çaresizliği…

Hiçbir şey yapamamayı…

Ağlamayı…çaresizce…

Bağlı olmayı…bağlanmayı…

Yitirince güvensiz kalmayı…

Her insanın sevgiye layık olmadığını…

Acıya karşı en korunmasız olduğum zamanın…

Sevdiğim zaman olduğunu…

En çaresiz olduğum zamanın ise…

Seni yitirdiğim zamanın olacağını…

kim bilir nasıl bakışır bu fıstık
kaptırdım kendimi ona yar
bilmemki nasıl söylerim şimdi
çok tatlı oldugunu hoşuma gittiğini

şiit tatlı banamı dedin sana dedim yarim
ne güzel konuşuyorsun sana kurban
ne kadar özenmiş seni yaradan
ne güzelde soruyorsun ama soru sorma
bu kadar nazlanma aklım fikrim sende
bak beni bitirdin

çok tatlı tatlısın çok ama tatlı tatlısın
aklımı aldın sen şeytanmısın
çok tatlı tatlısın çok ama tatlı tatlısın
aklımı aldın sen şeytanmısın
kim bilir nasıl bakışır bu fıstık
kaptırdım kendimi ona yar
bilmemki nasıl söylerim şimdi
çok tatlı oldugunu hoşuma gittiğini
şiit tatlı banamı dedin sana dedim yarim
ne güzel konuşuyorsun sana kurban
ne kadar özenmiş seni yaradan
ne güzelde soruyorsun ama soru sorma
bu kadar nazlanma aklım fikrim sende
bak beni bitirdin

çok tatlı tatlısın çok ama tatlı tatlısın
aklımı aldın sen şeytanmısın
çok tatlı tatlısın çok ama tatlı tatlısın
aklımı aldın sen şeytanmısın

Çok güzel şallar

Parmak uçlarıma vuruyor yokluğun,
yine sen düşüyorsun satırlarıma,
bak yine seni çiziyorum şiir dolusu,
sonra geçip karşısına iyiki varsın diyorum,
ağlıyorum.
hançerlerle kazıyorum göz yaşlarımı yanağımdan,
akan kanın üzerine yeminler ediyorum,
bir daha ağlamak yok diyorum,
sonra bozup tövbemi günahlarıma bir yenisini ekliyorum.

senden sonra çok durmadım kendimde,
sahipsiz bedenimi bırakıp tenha bir köşede,
eksik bir canla düştüm peşine,
hadi yine çık karşıma,
önce yalan sevginle seviyorum de,
sonrada elvedalar bırak yüreğime bütün gerçekliğinle,
bende bu acıyla bir dize daha ekliyeyim şiirime,
ve kokunu süreyim satırlarıma hiç koklamamak üzere.

terketmek sana terkedilmek bana kolay nasıl olsa,
tek tanesine inanmam ela gözlerin yaşla dolsa,
sende inanmamıştın hatırla,
sana gitme diye haykıran,
titreyen feryadıma,
yalnızlığı bırakıp avuçlarıma yol almıştın,
adresi meçhul bir diyara,
aldırma sen bana yalnızlıkta yakıştı yanıma.

soğuk bir gecenin kıyısından sensizliğe bakıyorum,
hasretinin ummanına dalıyor bakışlarım,
çığlıklar yağdırıyorum kör karanlığa,
umutlarımı bağlayıp bir taşa,
sebepsizce bırakıyorum sonsuzluğun sonuna,
bütün dönüş yollarına mayınlar döşüyorum,
kapatıyorum kendimi sessizliğe,
ve yine konuşmamak üzere susuyorum,
farkındayım çok sürmez suskunluğum,
çünkü hayalin vurdukça gönül sahiline,
kalemimi batırıp yüreğime,
firari bir şiire suretini işliyorum,
ve yine geçip karşısına dön diye haykırıyorum,
bu yüzden uzun sürmez suskunluğum,
ben sadece kendimi kandırıyorum,
döşediğim bütün mayınlara bir bir kendim basıyorum,
ama inan sensizlik kadar ölmüyorum ölemiyorum

” Bir gidişi yaz” dediler, “yazarım” dedim… Gitmeleri öğrenmiştim…
Susardı, susardım, susardık, suskularca…..
Bilinir bilinmez bir şarkının içinde kaybolurduk. Biz en çok susmayı sevdik, sevmeyi sevemediğimiz kadar. Koptuk ve dağıldık her şeye. Giderken durduramadık birbirimizi. Durdurmaya elin, elim, ellerimiz yetmedi. Eğitemedim çocuk kalmış korkularını, yanılgılarını törpüleyemedim. Sana gerçekleri gösteremediğim gibi.

Giderken durdurmalıydın beni, yapmalıydın, yapamadın. Durdurmaya gücün, gücüm, gücümüz yetmedi. Belki de yoktu, biz var sandık.
İnsan isterse yolları aşıyor, sen kapının eşiğini aşıp gelemedin. Geldiğim gibi gidemedim, gittiğim gibi dönemedim yüzüne. Sen, bildiğim sen değilsin artık. Ben, bildiğin ben, değişemem. Değişmelere suskun dudaklarım.

Şimdi acı, yolunu şaşırmış bir deniz kaplumbağası gibidir yüreğimde. Şaşkın ama inatçı.

Şimdi sen, adı geçmişte saklı ince bir sızı…
Şimdi biz, bir şarkıdan çalınmış iki nota gibiyiz. Eksiğiz ve yokuz. Dilsiz ama mutluyuz.

Bir kapının eşiğinde kaldı her şey. Beni dışarıya göndermeyecektin, içerde tutacaktın, arkamdan gidişimi seyretmeyecektin, yollara yürümeyecektim, sesimi gidişlerde yitirmeyecektim. Sesimi geceye vermeyecektin.
Şimdi, kaldır gözlerini ve geceye bak. Sesimi gör yukarıda, ortada bırakılmış tellerimi. Densiz ama dengeli satırlarımın anlamını kavra. Geceye bak, sesimi kaydırma.

Kimsenin öğretmediği bir şeyi öğretmeni dilerdim, ayrılırken…

Ama sen herkesin öğrettiğini yineledin.
Şimdi aşk, inançlarını yitiren bir ayyaştır köprü altlarımda…

Biz ki geceleri paylaştık, yastığı, şarkıları. Biz ki sözleri paylaştık, kelimeleri. Biz ki yüreği paylaşamadık, paylaşamadım galiba. Nedendir bilmem, noksan kaldık korkulara. Nutku tutulan gecelerin isimsiz sabahlarında, yanlış ve yangın kaldık.
Geride kalan kırık ezgiler ve yorgun ruhların dansı.

Sokağımın serseri gülüşü, gençliğimin asi sevgisi, isyanımın suskun gezgini… Gitmeye meyilli değildim, olduğum gibiydim, dinletemedim, dinletemedin, dinletemedik belki de.

Şimdi sen, aksak bir hüzün, nerede coşacağını bilmeyen…

Şimdi ben, değişemeyen bir şehir, nasıl sevileceğini bilen.
Şimdi biz, olmayan bir şeyiz.

Bir kapının eşiğinde kaldı her şey. Konuşmak anlamsız, susmak kalabalık, ayrılık bulaşıcı… Sevda, kör topal yürüyen bir dilenci gibidir artık.
Seni sevdim ama gönderdin. Gönderilince dönemiyorum. Ben bir çiçeğim asi yanım, solunca aynı elde açamıyorum.

Susuyorum, susuyorsun, susuyorlar, suskularca…

Gerçekte kim olduğunu çok düşündüm,

Özleminin yer yer sağanak yağışlı olduğu zamanlarda galiba artık biliyorum.
Sen; büyümeye zamanı olmayan çocukların, dar zamanlarda attığı içten bir kahkahasın…

Beni beklemeye gidiyordun, galiba yolu şaşırdın

Bir gidişi yaz, dediler, yazarım dedim. Gitmeyi öğrenmiştim, kalmayı öğretemediğim kadar.

Bir gidişi yaz, dediler, yazarım, dedim. Gitmeyi giyinmiştim, yakıştırılmıştım veda sözlerine, merhabalara alıştırılamadığım kadar.

Bir gidişi yaz, dediler, yazarım, dedim. Çok gitmiştim, söz gitmiştim, uzun gitmiştim, sesimi duyuramayacak kadar.

Bir gidişi yaz, dediler, yazmaya giderken kendimden geçmişim. Arkama dönüp baktım, sende beni gördüm, el salladım. Artık çok geç, sendeki ben için çoktan bitmişim !…

بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم
İÇİNİZDEN KİM BENİM KIRK HADİSİMİ ÖĞRENİR VE TAŞIR İSE( YAŞAMINDA UYGULAR İSE) KIYAMET GÜNÜ SALİH KİŞİLER İLE HAŞROLUNACAKTIR.

* اَلدِّينُ النَّصِيحَةُ قُلْنَا: لِمَنْ )يَا رَسُولَ اللَّهِ ؟( قَالَ: لِلَّهِ
وَلِكِتَابِهِ وَلِرَسُولِهِ وَلأئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ وَعَامَّتِهِمْ
(Allah Rasûlü) “Din nasihattır/samimiyettir” buyurdu. “Kime Yâ Rasûlallah?” diye sorduk. O da; “Allah’a, Kitabına, Peygamberine, Müslümanların yöneticilerine ve bütün müslümanlara” diye cevap verdi.
Müslim, İmân, 95.

* اَلإِسْلاَمُ حُسْنُ الْخُلُقِ
İslâm, güzel ahlâktır.
Kenzü’l-Ummâl, 3/17, HadisNo: 5225.

* مَنْ لاَ يَرْحَمِ النَّاسَ لاَ يَرْحَمْهُ اللَّهُ
İnsanlara merhamet etmeyene Allah merhamet etmez.
Müslim, Fedâil, 66; Tirmizî, Birr, 16.

* يَسِّرُوا وَلاَ تُعَسِّرُوا وَبَشِّرُوا وَلاَ تُنَفِّرُوا
Kolaylaştırınız, güçleştirmeyiniz, müjdeleyiniz, nefret ettirmeyiniz.
Buhârî, İlm, 12; Müslim, Cihâd, 6.

* إنَّ مِمَّا أدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلاَمِ النُّبُوَّةِ:
إذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ
İnsanların Peygamberlerden öğrenegeldikleri sözlerden biri de: “Utanmadıktan sonra dilediğini yap!” sözüdür.
Buhârî, Enbiyâ, 54; EbuDâvûd, Edeb, 6.

* اَلدَّالُّ عَلىَ الْخَيْرِ كَفَاعِلِهِ
Hayra vesile olan, hayrı yapan gibidir.
Tirmizî, İlm, 14.

* لاَ يُلْدَغُ اْلمُؤْمِنُ مِنْ جُحْرٍ مَرَّتَيْنِ
Mümin, bir delikten iki defa sokulmaz.(Mümin, iki defa aynı yanılgıya düşmez)
Buhârî, Edeb, 83; Müslim, Zühd, 63.
Arapça msn nickleri , anlamlı arapça nickler
* اِتَّقِ اللَّهَ حَـيْثُمَا كُنْتَ وَأتْبِـعِ السَّـيِّـئَةَ الْحَسَنَةَ تَمْحُهَا
وَخَالِقِ النَّاسَ بِخُلُقٍ حَسَنٍ
Nerede olursan ol Allah’a karşı gelmekten sakın; yaptığın kötülüğün arkasından bir iyilik yap ki bu onu yok etsin. İnsanlara karşı güzel ahlakın gereğine göre davran.
Tirmizî, Birr, 55.

* إنَّ اللَّهَ تَعَالى يُحِبُّ إذَا عَمِلَ أحَدُكُمْ عَمَلاً أنْ يُتْقِنَهُ
Allah, sizden birinizin yaptığı işi, ameli ve görevi sağlam ve iyi yapmasından hoşnut olur.
Taberânî, el-Mu’cemü’l-Evsat, 1/275; Beyhakî, fiu’abü’l-Îmân, 4/334.

* اَلإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ شُعْبَةً أفْضَلُهَا قَوْلُ لاَ إِلهَ إِلاَّاللَّهُ وَأدْنَاهَا إِمَاطَةُ اْلأذَى عَنِ الطَّرِيقِ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ اْلإِيـمَانِ
İman, yetmiş küsur derecedir. En üstünü “Lâ ilâhe illallah (Allah’tan başka ilah yoktur)” sözüdür, en düşük derecesi de rahatsız edici bir şeyi yoldan kaldırmaktır. Haya da imandandır.
Buhârî, Îmân, 3; Müslim, Îmân, 57, 58.

* مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَرًا فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِـعْ فَبِلِسَانِهِ فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِـعْ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أضْعَفُ اْلإِيـمَانِ
Kim kötü ve çirkin bir iş görürse onu eliyle düzeltsin; eğer buna gücü yetmiyorsa diliyle düzeltsin; buna da gücü yetmezse, kalben karşı koysun. Bu da imanın en zayıf derecesidir.
Müslim, Îmân, 78; Ebû Dâvûd, Salât, 248.

ben Elini Tutmadım, Sen Elimi Tutmadın bence Ele Ele vermeyince Bu Aşk Tutmaz…

Sevgilim Sen Erişilmeyecek kadar yüksek Bir Dağın Zirvesindeki Koparılmayan Kır Çiçeğimsin Birtanem…

Senin kalbini Kuşatmak “Viyana Kuşatması” ndanda Zormuş Sevgilim

Bir Söz Vardır Aşkım Harç Bitti Yapı Paydos , Sen Gittin âşka Paydos

Aşkım hadi Rol yapmayı Bırak Bir Kalp taşıdfığın ortaya Çıksn

Yalvarırım Aç Artık Sevgini Bana Aşk Şarabını Delice içelim Sevgilim Seninle…

Seni Bukadar Sevmenin Cezasını kendime Ödeticeğim Aşkım

yalnız Seninle Olduğum Zaman değil, Senden Ayrı kaldığım Zaman Bile Seninle Beraberim Aşkım…

” Do You Love Me ” Diye Sorucak olursan, Cevabimin ” yes I Do ” Olacağını Sende Biliyorsun

Sen Sonsuzluğun Anlamsızlığı içinde vaar oLan Bir Re3alitesin gerçek Aşkım benim…

Gözlerinle Gözlerimi Kapatmak isterim ömrün bitince… ŞİMDİ UZAKTASIN BENİMLE DEĞİL, BEN İSE YALNIZIM SENİNLE DEĞİL, ADIN KALBİMDE DİLİMDE DEĞİL, KALBİM SENİNLE, BENİMLE DEĞİL, SENİ SENDEN ÇOK SEVİYORUM ELİMDE DEĞİL.

Kaç Yıl Aradım Seni Bulana Kadar, Ayıkladım İçimi Tek Sen Kalana Kadar,Seninle Varım Seninle Birbütünüm Şimdi Bil Seni Seveceğim Toprak Olana Kadar

DUN CICEKCININ ONUNDE BIR GUL GORDUM.DUNYA\’NIN EN GUZEL GULU BENIM DIYE HAYKIRIYORDU.ONU ALDIM.AMA EN GUZEL GUL OLDUGU ICIN DEGIL SENI GORUP UTANSIN DIYE

Bazen yaşama nokta koymak istiyorum. Kalemi elime aldığımda aklıma sen geliyorsun,seni düşünüyorum ve ^YAŞAMAYA DEĞER^ diyorum ve yazmaya devam ediyorum.

eger senı bu kadar sevdiğim için cehenneme atacaklarsa benı korkmuyorum sevgilim ateşin orta yerinde bile seveceğim seni

yalnızlık ne mavi suları olan denızlerde nede kızgın kumları olan collerde kalmaktır yalnızlık bu sehırde bu ınsan kalabalıgında ısteyıpte senın le olmamaktır

Eger birgün ıslak sokaklar boyu aşkı ararsan adım adımve bir hançer saplanırsa yüregine uzat ellerini çünkü biz eski degil eskimeyen aşıklarız..

yüreğimden yüreğine bir yol çizdim sarp kayalardan öte dağlardan engin…bir kor gibi sıcak sular gibi serin hep yanında aradığın her mekanda..sen yeter ki görmesini bil…

bir yıldız seç gökyüzünden gözlerin gibi parlak olsun bir yıdızda benim için seç parlaklığı önemli değil yeter\’ki sana yakın olsun bitanem

Ne kadar cicisin: Bir dizi incisin: Sana canım diyemem: Canımın içisin:

gül dalında güzeldir sen yanımda gül yaprağa muhtaç bende sana

UNUT DÜNYADA OLUP BİTEN HERŞEYİ UNUT GÕRDÜĞÜN GÕZLERİ UNUT DUYDUĞUN SÕZLERİ UNUT YAŞADIĞINI UNUT HATTA UNUTTUĞUNUDA BİLE UNUT AMA UNUTULMADIĞINI ASLA UNUTMA…\’\'AŞKIM SENİ SEVİYORUM

yemin ettim senin üstüne..yemin ettim sevmem bir daha.çekerim ben acıyı dertleri.seveceksen beklerim bir ömür seni…

Her Aşk Senin Gibi Olmaz Olsa Bile Senin kadar beni Bağlamaz Aşkım…

Seni Ben Beyaz Dünyandam Sevdim Aşkım Şimdi karanlık Dünyamda Senin ıŞığını Bekliyorum…

Sensizlik yaşamakmı Sanıyorsun? Sensizlik Hayatmı Sanıyorsun? Seni Sevmek benim Kaderim Yaşamak Halayim Bunu Unutma Aşkım…

Gül Yüzünü Öpmeye Kıyamam Seni Kimseyle Paylaşamam Aşkım… Aşkımın Volümünü Açık Bırakıyorum, Dünyayı Rulo Yapıp Cemibe Koyuyorum, Ritüel bir hazla sana bağlanmak istiyorum aşkım

Bir Tek Günümü Seni Sevmeden geçiremiyorum Aşkım
HayaliN herzaman beynimde Kalbimde Düşüncelerimde, Bir Irmağın Akıntısı Gibi Senden uzaklaşıyorsam Bunun ten Nedeni Seni Daha Çabuk görebilmek Aşkım…

Beraberliğimizin Finali Sulu Sepken Değil, Sevgi Dolu Olsun Aşkım…

Aşkımı Anlatmaya Türk Dil Kurumu Tarafından Basılan Sözlükler yetmez Aşkım Seni Seviyorum ))

Seni okadar çok Seviyorum ki , Seni Kalbimden Sen bile Çıkaramazsın Sevgilimmm

Eğer Aşkın Bir Deniz ise ben O denizin İçinde Nesli tükenmiş balık olmak isterim bebeğim:…

Aşkım Hayalin uykuma Engel Oluyor Eşekarısı Gibi Uzaklaştırmaya Çalışdıkça yapışıyor bedenime

Beni kaybedeceksin Aşkım Çünki Cep telefonumu Satıyorum

Sevda Irmağında Balığa Durdum, Olatama Sen takıldın Bebeğim…

Seni Seninle Yaşamak varken kader Sensizliği Alnıma Yazdı Aşkım